sosyomat.com

O kadar şaşkın var ki içimde
Her vitrinin önünde bir başkası sendeler
Biri tutar elimden kapıya doğru,
Diğeri paçamdan çekip başka yere sürükler.
O kadar insan varki içimde
Herhangi bir kimseyle tanıdık çıkıverir,
Biri edinir bunca beyhudelikte düşman,
Diğeri gider yeni bir ahbapla gelir
O kadar hayvan varki içimde
Her kadının gözüne bir başkası göz eder,
Biri takılır peşine sarışın güzelinin
Öbürü bir esmerin ardından gider.
Böyle o kadar efendilerim varki
Hangisine, hangisine söz dinleteyim?
Bin iştihalı bu misafir vücûdü
Ben nasıl hoşnud edeyim?"

geceleri bir ıslık
penceremin altında birileri
beni çağırıyorlar
(yoksa yanılıyor muyum)
koşup bakıyorum kimseler yok
sarayburnu'nda sis düdükleri
mektuplarım kayboluyor posta kutusundan
birileri çalıyor ama kim
geçen akşam yağmuru değiştirdiler
yumuşak başlamıştı tatlı ve ılık
nasıl olduysa kestiremedim
az sonra sülfirik asitti gökten yağan
(cam iplikleri halinde yağıyor
değdiği yeri eriterek
duman duman)

biryerlere gidecek oluyorum
ardımda birileri
hayal meyal varla yok arası
cigaralarını avuçlarında saklamış
gözlerinde aynalı güneş gözlükleri
(bilmem yanılıyor muyum)
daha dün geceyarısı
telefonda birileri
fakat konuşmuyorlar
bir bubi tuzağı sessizliği hüküm sürüyor
türlü olasılıklarla yüklü
olağanüstü iri
bir o kadar da tehditkar
(bilmem yanılıyor muyum)
beni dehşete düşürmek istiyorlar

nasıl oluyor anlamıyorum
gece yayın bitmiş televizyonu kapamışım
ekranda ansızın birileri
kapalı demir bir kapı gibi suratları
gözleri ateş saçıyorlar
gözlerinde tarifsiz bir hışım
bıyıkları zifiri karanlık
ele geçirebilirlerse beni öldürmek
besbelli maksatları
(yanılıyor muyum neyim)
yanlış bir mıknatıs fırtınası içindeyim
şişe yeşili şerare atlamaları
şurup kırmızısı çakıntılar
sağım solum her tarafım elektrik
korkuyorum
korktuğumun bilincindeyim
birileri
şalteri indirdi indirecek
işim bitik

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa saplanan noktasında,
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık.
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor;
Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...
Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;
Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!
Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;
Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir kuyuya,
Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi..

NECİP FAZIL KISAKÜREK

Bu hazin masal sonunda
Kim için kim feda edilecek?
Şu an eskiyip dün olduğunda yarın...

Bu hazin masal sonunda
Kim için kim feda edilecek?
Sağ kalan hengisi olacak ruhların?...

İki mum, iki yastık, iki kişi, iki yol
Bir ruhi bey tedirginliği bende,
Üstüne kara bulutları koy
Bizim rüyamızda kim ölü, kim sağ?
Yanıtla!
Karşımda ayna bomboş...

Çok üzgünüm, yanıtın yokmu bana dostum
Çok üzgünüm, yalnızlığına ben dostum
Çok üzgünüm, nerde, nasıl kayboldum?

İki mum, iki yastık, iki kişi, b,r tek hayat
Düzene soktuk herşeyi,
Soktuk düzene oh ne rahat
Bizim rüyamızda dünya yandı ve durdu
Karşımda sonsuz bomboş...

Çok üzgünüm, yanıtın yokmu bana dostum
Çok üzgünüm, yalnızlığına ben dostum
Çok üzgünüm, nerde, nasıl kayboldum?

Bomboş, bomboş, bomboş...